Γιατί το να το παίζεις «θύμα» σου καταστρέφει το στομάχι (και τη ζωή)
Έχεις προσέξει εκείνους τους ανθρώπους που όλο κάτι τους φταίει; Που η ζωή τους αδικεί μόνιμα, οι άλλοι είναι κακοί και «γιατί πάλι σε μένα;». Μπορεί κάποιες φορές αυτός ο άνθρωπος να είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, υπάρχει μια κρυφή απόλαυση στο να παραπονιέσαι. Γιατί; Γιατί παίρνεις προσοχή. Γιατί σε λυπούνται. Γιατί έχεις πάντα μια δικαιολογία για να μην αλλάξεις τίποτα.
Όμως, αυτή η «απόλαυση» έχει ένα τεράστιο τίμημα: Την υγεία σου.
Τι συμβαίνει μέσα σου όταν γκρινιάζεις;
Κάθε φορά που λες μια ιστορία για το πόσο αδικήθηκες, ο εγκέφαλός σου δεν καταλαβαίνει ότι είναι απλώς λόγια. Νομίζει ότι δέχεσαι επίθεση από θηρίο!
-
Το στρες χτυπάει κόκκινο: Το σώμα γεμίζει κορτιζόλη (την ορμόνη του στρες).
-
Το έντερο «κλειδώνει»: Έχεις προσέξει ότι όταν νιώθεις αδικημένος, το στομάχι σου γίνεται κόμπος; Φουσκώνεις, πονάς, η πέψη σταματάει. Ο άξονας έντερο-εγκέφαλος είναι σαν μια γραμμή τηλεφώνου: αν το μυαλό έχει δράμα, το έντερο έχει πόνο.
-
Το ζάχαρο τρελαίνεται: Όταν είσαι συνέχεια στην τσίτα, το σώμα δεν μπορεί να ρυθμίσει το ζάχαρο και αποθηκεύει λίπος στην κοιλιά.
Το «ναρκωτικό» του δράματος
Το δράμα είναι σαν ναρκωτικό. Σου δίνει μια προσωρινή ένταση για να μη νιώθεις κενός. Αλλά το σώμα σου δεν αντέχει να ζει συνέχεια σε κατάσταση «συναγερμού».
Γιατί δεν φτιάχνει το έντερό σου; Γιατί ίσως το νευρικό σου σύστημα έχει συνηθίσει να ζει μέσα στη φασαρία του παραπόνου. Αν σταματήσεις να είσαι το «θύμα», θα πρέπει να πάρεις την ευθύνη σου. Και η ευθύνη δεν έχει κοινό, δεν έχει χειροκρότημα, έχει δουλειά με τον εαυτό σου.
Πώς να βγεις από τον κύκλο;
Δεν χρειάζεται να «σκέφτεσαι θετικά» με το ζόρι. Χρειάζεται να:
-
Το πάρεις χαμπάρι: Σταμάτα να επαναλαμβάνεις την ιστορία που σε πονάει.
-
Ανάσανε: Μάθε στο σώμα σου ότι δεν κινδυνεύει πια.
-
Φρόντισε το σώμα σου: Όταν ηρεμεί το μυαλό, το έντερο αρχίζει να λειτουργεί ξανά σωστά και η ενέργειά σου επιστρέφει.
Η αλήθεια είναι μία: Δεν χρειάζεται να υποφέρεις για να υπάρχεις ή για να σε αγαπάνε. Η πραγματική δύναμη ξεκινάει όταν αφήνεις το δράμα και διαλέγεις την ηρεμία σου.
Σου θυμίζει κάτι αυτό; Αν νιώθεις ότι το σώμα σου έχει «κολλήσει» στο στρες, μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε την ιστορία που του λες; [Θέλεις να σε βοηθήσω να βρούμε τον τρόπο;]
«…μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξεις την ερώτηση;
Αντί να αναρωτιέσαι “Γιατί πάλι σε μένα;”, ξεκίνα να ρωτάς: “Τι μπορώ να κάνω τώρα;” και “Πώς μπορώ να βοηθήσω το σώμα μου να ηρεμήσει;”.
Η διαφορά ανάμεσα στις δύο ερωτήσεις δεν είναι μόνο στα λόγια, είναι στη βιολογία:
-
Το “Γιατί” σε κρατάει κολλημένο στο παρελθόν, ανεβάζει την κορτιζόλη και κρατά το έντερο σφιγμένο. Είναι η ερώτηση της επιβίωσης.
-
Το “Τι” και το “Πώς” ενεργοποιούν τον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου. Δίνουν σήμα στο νευρικό σύστημα ότι παίρνεις εσύ το τιμόνι.
Όταν σταματάς να ψάχνεις ενόχους και αρχίζεις να ψάχνεις εργαλεία, ο άξονας έντερο-εγκέφαλος ξεμπλοκάρει. Η πέψη βελτιώνεται, ο ύπνος βαθαίνει και η ενέργεια επιστρέφει.
Η δύναμή σου δεν βρίσκεται σε αυτό που σου συνέβη, αλλά στο πώς επιλέγεις να το διαχειριστείς σήμερα.
Αν θέλεις να σπάσεις αυτόν τον βιολογικό κύκλο του «πάλι σε μένα», πρέπει να μιλήσεις στο σώμα σου στη γλώσσα που καταλαβαίνει: στην αναπνοή και στο άγγιγμα.
Η τεχνική ονομάζεται «Ο Διακόπτης του Πνευμονογαστρικού» και είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να πεις στο έντερο και στον εγκέφαλό σου ότι «είμαστε ασφαλείς, σταμάτα το δράμα».
Η Τεχνική: Αναπνοή 4-7-8 με Άγγιγμα στο Στέρνο
Όταν νιώσεις ότι ξεκινάει το γνωστό «γιατί σε μένα;» ή όταν το στομάχι σου γίνεται κόμπος, κάνε τα εξής:
-
Η Θέση: Βάλε το δεξί σου χέρι στο κέντρο του στήθους (στο στέρνο) και το αριστερό χαμηλά στην κοιλιά. Αυτό δίνει σήμα στο νευρικό σύστημα ότι το «προστατεύεις».
-
Η Εισπνοή (4 δευτερόλεπτα): Πάρε ανάσα από τη μύτη αργά, νιώθοντας την κοιλιά σου (όχι το στήθος) να φουσκώνει.
-
Η Παύση (7 δευτερόλεπτα): Κράτα την ανάσα σου. Εδώ είναι το μυστικό: η παύση αναγκάζει το σώμα να χαμηλώσει τους παλμούς.
-
Η Εκπνοή (8 δευτερόλεπτα): Βγάλε τον αέρα από το στόμα με έναν ήχο «φσσσσσ», σαν να ξεφουσκώνεις ένα μπαλόνι. Η εκπνοή πρέπει να είναι διπλάσια από την εισπνοή.
Γιατί δουλεύει;
-
Στέλνει σήμα στο Πνευμονογαστρικό: Η μακριά εκπνοή ενεργοποιεί το παρασυμπαθητικό σύστημα. Είναι σαν να πατάς το φρένο σε ένα αυτοκίνητο που τρέχει με χίλια.
-
Ρίχνει την Κορτιζόλη: Μετά από 3-4 επαναλήψεις, η χημεία του αίματος αλλάζει. Το σώμα σταματά να παράγει ορμόνες στρες.
-
Χαλαρώνει το Έντερο: Μόλις το σήμα «κίνδυνος» σταματήσει, το αίμα επιστρέφει στο πεπτικό σύστημα και το σφίξιμο υποχωρεί.
Πότε να το κάνεις;
Κάντο πριν αρχίσεις να διηγείσαι το πρόβλημά σου σε κάποιον ή πριν γράψεις ένα παράπονο στο διαδίκτυο.
Αν αλλάξεις τη βιολογία σου εκείνη τη στιγμή, θα δεις ότι η ανάγκη σου να το παίξεις «θύμα» θα εξαφανιστεί, γιατί το σώμα σου θα νιώθει ήδη ήρεμο και ασφαλές.
Επικοινωνήστε μαζί μας:
