Τρεις αποτελεσματικές τεχνικές αναπνοής για να περιορίσεις άμεσα το άγχος και το στρες!


Πρωταρχικό ρόλο παίζει η αναπνοή.
Αναπνεύστε σωστά: Η αναπνοή είναι η πρώτη και η τελευταία λειτουργία του οργανισμού που μας κρατά στη ζωή. Συχνά αντιλαμβανόμαστε πως σε περιπτώσεις πίεσης και έντασης, κρατάμε την αναπνοή μας.
Όλοι μας από βιολογική άποψη και μόνο , όταν βρισκόμαστε μπροστά σε μια απειλητική κατάσταση, δηλαδή νιώθουμε άγχος, οργή, φόβο, περνάμε αυτόματα σε μια κατάσταση υπερδιέγερσης.
Ο οργανισμός μας, μας καλεί είτε να μείνουμε και να παλέψουμε (να αντιμετωπίσουμε τον εχθρό πάλη-) είτε να τον αποφύγουμε ( να το βάλουμε στα πόδια – φυγή-)
Ο εγκέφαλος μέσω του αυτόνομου νευρικού συστήματος στέλνει εντολές να εκκριθούν τρείς πολύ ισχυρές ορμόνες: η αδρεναλίνη, η νορεπινεφρίνη, και λίγο αργότερα η κορτιζόλη.
Ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται, υπάρχει εφίδρωση, οι μύες τεντώνονται και αιματώνονται περισσότερο για την όποια έκβαση της φυγής ή της πάλης, η συνείδηση εντείνεται, οι ίριδες των ματιών διαστέλλονται για να πάρουν περισσότερο φώς, οι τρίχες ανορθώνονται και το πεπτικό σύστημα μπλοκάρεται.
Και εδώ έρχεται η αναπνοή, που σε καταστάσεις άγχους γίνεται κοφτή, γρήγορη και ρηχή.
Και εδώ είναι που υπάρχει κάτι μαγικό, μπορούμε να το ελέγξουμε και να φέρουμε μια σχετική ηρεμία στον πανικόβλητο οργανισμό μας. Και παρότι η αντίδραση στο στρές είναι αυτόματη μόλις το συνειδητοποιήσουμε μπορούμε να μείνουμε πιο αποστασιοποιημένοι να εισπνέουμε και να εκπνεύουμε μετρημένα, βαθιά και αργά. Η ήρεμη αναπνοή καθησυχάζει το σώμα, καθαρίζει το μυαλό το οξυγονώνει και το βοηθά έτσι να αντιμετωπίσει το στρες.
Η διαφραγματική αναπνοή (κοιλιακή) είναι η σωστή αναπνοή που γίνεται από το διάφραγμα περιορίζει τις σκέψεις που μας προκαλούν σύγχυση και βοηθά το πνεύμα να μπει σε μια κατάσταση υπερβατικής συνειδητότητας.
Τρία είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τη σωστή αναπνοή: το βάθος, η βραδύτητα και ο ρυθμός.
Εισπνέουμε από τη μύτη περισσότερο αέρα από ότι συνήθως και τον αφήνουμε να εισχωρήσει βαθύτερα, εισπνέουμε αργά και εκπνέουμε ακόμα πιο αργά από τη μύτη ή από το στόμα κάνοντας μια μικρή τρυπούλα με τα χείλη μας τόσο όσο ένα καλαμάκι, ηχηρά φροντίζοντας να βγει όλος ο αέρας, κρατώντας σταθερό και ανεμπόδιστο ρυθμό:
εισπνέω 1.2.3.4.
κρατάω 1.2. και
εκπνέω 1.2.3.4.5.6.
Ο κανονικός ρυθμός της ανθρώπινης αναπνοής είναι 16 με 18 ανάσες το λεπτό.
Ο στόχος μας είναι να φτάσουμε 10 με 14 αναπνοές το λεπτό.
Μετά από καθημερινή εξάσκηση μπορούμε να αναπνέουμε μόνο 6 φορές το λεπτό, εκεί δεν υπάρχει στρες.
Ίσως τώρα αναρωτιέστε γιατί πρέπει να το κάνουμε αυτό;
Η απάντηση είναι ότι η σχέση ανάμεσα στην αναπνοή και τη μακροζωία είναι αντιστρόφως ανάλογη.
Δηλαδή όσο πιο αργά αναπνέουμε, τόσο περισσότερα χρόνια ζούμε.
Και αυτό γιατί με κάθε αναπνοή ο οργανισμός οξειδώνεται και ο μεταβολισμός επιταχύνεται, γεγονός που δημιουργεί ένα επίπεδο βιολογικού στρές. (αλκάλωση ή οξέωση)
Οι πιο αργές αναπνοές βοηθούν το μυαλό να σταματήσει τον ακατάπαυστο εσωτερικό του διάλογο και να συγκεντρωθεί αφήνοντας το σώμα να χαλαρώσει Η άσκηση στην αργή αναπνοή βοηθά να χαλαρώσουμε, να αναζωογονηθούμε, να αφήσουμε τη ζωτική ενέργεια να μας κατακλύσει, να ρυθμίσουμε τους καρδιακούς ρυθμούς και την αρτηριακή πίεση, να ενισχύσουμε την πεπτική λειτουργία. Μην αμελείτε λοιπόν την εξάσκηση.
Θα σας δώσω τρείς πολύ απλές ασκήσεις για να τις δοκιμάσετε:
Κείστε τα μάτια, βάλτε το ένα χέρι στους μηρούς σας και το άλλο ακουμπήστε το απαλά στην κοιλιά σας. Θα τη νιώσετε να διαστέλλεται όταν εισπνέεται και να συστέλλεται όταν εκπνέετε. Συγκεντρωθείτε και παρακολουθήστε αυτή τη κίνηση χωρίς να κρίνετε, χωρίς να προσπαθείτε να γίνει μεγαλύτερη η διαστολή ή η συστολή.
Με καθημερινή εξάσκηση θα δείτε μέσα σε λίγες μέρες τα επιθυμητά αποτελέσματα