Συχώρεση και συγνώμη!


Η συγχώρεση και η συγγνώμη είναι δύο έννοιες που συχνά συγχέουμε, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούν δύο διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος. Ενώ η συγγνώμη είναι μια πράξη επικοινωνίας, η συγχώρεση είναι μια εσωτερική διαδικασία απελευθέρωσης.
Ακολουθεί μια ανάλυση της δυναμικής τους και πώς επηρεάζουν την ψυχική μας υγεία.
Η λέξη “συγγνώμη” ετυμολογικά σημαίνει “μετά τη γνώση” ή “συμμετοχή στην ίδια γνώμη”. Είναι η παραδοχή ενός λάθους και η έκφραση μεταμέλειας.
Η αυθεντική συγγνώμη: Δεν είναι απλώς μια λέξη. Απαιτεί την αναγνώριση του πόνου που προκαλέσαμε, την ανάληψη ευθύνης (χωρίς “ναι μεν, αλλά”) και την πρόθεση για επανόρθωση.
Η λειτουργία της: Λειτουργεί ως κοινωνικό “λιπαντικό” που αποκαθιστά την εμπιστοσύνη και δείχνει στον άλλον ότι η σχέση μας είναι πιο σημαντική από τον εγωισμό μας.
Όταν ζητάμε συγγνώμη με κατανόηση, δεν λέμε απλώς μια λέξη για να ξεμπλέξουμε.
Τι συμβαίνει μέσα μας: Μπαίνουμε στη θέση του άλλου (ενσυναίσθηση). Καταλαβαίνουμε ότι η πράξη μας του προκάλεσε λύπη, θυμό ή απογοήτευση.
Το συναίσθημα: Είναι η μεταμέλεια. Είναι το να λες: “Βλέπω ότι σε πλήγωσα και αυτό πονάει κι εμένα”. Χωρίς αυτή την κατανόηση, η συγγνώμη είναι άδεια.
Η συγχώρεση (“συν” + “χωρώ”) σημαίνει να δίνω χώρο, να χωράω μαζί με κάποιον ή κάτι. Πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι συγχωρώ σημαίνει “ξεχνώ” ή “δικαιολογώ την πράξη”.
Τι πραγματικά είναι: Είναι η απόφαση να σταματήσουμε να αισθανόμαστε μνησικακία και την επιθυμία για εκδίκηση. Είναι η επιλογή να αφήσουμε πίσω μας το βάρος του παρελθόντος.
Η ελευθερία: Συγχωρούμε όχι απαραίτητα γιατί ο άλλος “το αξίζει”, αλλά γιατί εμείς αξίζουμε την ηρεμία. Όσο κρατάμε κακία, μένουμε δεμένοι με τον άνθρωπο που μας πλήγωσε.
Η συγχώρεση είναι η απάντηση στο συναίσθημα του θυμού που μας πνίγει.
Η κατανόηση: Καταλαβαίνω ότι ο άλλος είναι άνθρωπος και κάνει λάθη (όπως κι εγώ). Καταλαβαίνω επίσης ότι το να κρατάω κακία είναι σαν να πίνω εγώ δηλητήριο και να περιμένω να πάθει κακό ο άλλος.
Το συναίσθημα: Είναι η ανακούφιση. Συγχωρώ σημαίνει “σταματώ να πονάω για ό,τι έγινε στο παρελθόν”. Δεν σημαίνει ότι εγκρίνω την πράξη, αλλά ότι επιλέγω την ηρεμία μου.
Φανταστείτε ότι η παρεξήγηση είναι ένας κόμπος σε ένα σχοινί που κρατάνε δύο άνθρωποι.
Συνοψίζοντας: Η συγγνώμη θέλει ταπεινότητα (για να παραδεχτείς το λάθος) και η συγχώρεση θέλει γενναιοδωρία (για να το προσπεράσεις).
Εγωισμός: Η αίσθηση ότι “έχουμε δίκιο” μας δίνει μια προσωρινή δύναμη.
Φόβος: Φοβόμαστε ότι αν συγχωρήσουμε, γινόμαστε ευάλωτοι ή επιτρέπουμε στον άλλον να μας ξαναπληγώσει.
Σύγχυση: Πιστεύουμε ότι η συγχώρεση ισοδυναμεί με την αποδοχή της κακής συμπεριφοράς.
Η αυτοσυγχώρεση είναι ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι.
Το να αποδεχτούμε την ανθρώπινη φύση μας και τα λάθη μας είναι το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να δείξουμε κατανόηση και στους γύρω μας.